Als inclusiecoördinator bij Bzzzonder is ‘anders’ voor Tamara aan de orde van de dag. Al kijkt ze er zo niet naar. Liever kijkt ze naar talent: waar gaat iemand stralen en wat kunnen we elkaar bieden?
Alles onder één dak
Kinderen en jongvolwassenen met een zorgvraag die een plekje bij Bzzzonder willen, komen bij Tamara en haar collega’s terecht. ‘Het mooie is dat wij heel veel diversiteit bieden onder dat ene Bzzzonder dak. Je hoort erbij en doet met de rest mee. Dus niet dáár in die ruimte wordt een groepje kinderen met een zorgvraag opgevangen, en dáár zit een groepje mensen wasknijpers te maken. Nee, de kinderen draaien zo mogelijk mee op een reguliere groep met de extra zorg die nodig is. De collega’s met een zorgvraag werken tussen de andere collega’s. Zij snijden het fruit, lezen een boekje voor, ontvangen de gasten of maken de ruimtes klaar. En als je meer wilt of iets nieuws wilt leren, dan kijken we hoe je kunt doorgroeien.’
Containerbegrip
Echt inclusief dus? Tamara: ‘Inclusie is wel een containerbegrip geworden. Is iets ‘inclusie’ of doen we gewoon ons werk, doen we het samen waar het samen kan? Ik denk dat dat nog veel mooier is.’ Dat dat, niet alleen voor de kinderen en collega’s met zorgvraag, maar ook voor de rest toegevoegde waarde heeft, weet Tamara zeker. ‘Het biedt een realistische kijk op de wereld. We zijn verschillend en dat is prachtig. Het doorbreekt vaak ook de dynamiek die je met elkaar hebt en dat zorgt voor verrassingen.’
Verschillen vieren
Voor Tamara is ‘anders’ zijn geen label, maar een kans. ‘Wat ik het mooie vind aan mensen, is dat we vaak zoeken naar overeenkomsten. Die geven ons veiligheid. Maar juist in de verschillen zit de groei. Ze houden ons een spiegel voor. Als je die verschillen ziet, kun je elkaar aanvullen en het gebruiken. Verschillen moeten we vieren. Kinderen zijn ongefilterd, hun mond valt open als er iemand in een rolstoel langsrijdt. Volwassenen vinden dat al snel gênant en willen dat we niet kijken, maar maak het juist bespreekbaar. Dan kunnen we weer verder.’ Bestaat er dan geen normaal? Tamara: ‘Volgens mij niet. Normaal is denk ik wat het dichtst bij onszelf ligt.’
Iedereen talent
Vaak worden mensen met een extra zorgvraag richting repetitief werk gestuurd. Tamara ziet dat graag anders. Ze deelt het voorbeeld van een jonge vrouw die dacht geen keuze te hebben op de arbeidsmarkt. Toen ze met Tamara langs de kinderopvang liep, begon ze van oor tot oor te stralen. ‘Binnen Bzzzonder héb je wel keuze,’ vertelt Tamara. ‘We kijken talentgericht: zij werkt nu op haar eigen niveau bij de kinderopvang’.
Visie voorop
Is het zo simpel als het klinkt, om zo ‘inclusief’ te werken? Tamara: ‘Natuurlijk zijn daar dingen voor nodig. Op de eerste plaats doen we dit met elkaar, dus het werken vanuit die visie moet bij iedereen voorop staan. Dat we samen die verschillen omarmen en zien wat ons dit oplevert.
Daarnaast zorgen we dat duidelijk is wat er extra nodig is. Dat kan zitten in het extra structureren van de dag, extra begeleiding of scholing voor de professionals. Wat er nodig is, is per zorgvraag en team anders.
Uitdaging
Is de uitdaging ook weleens te groot? ‘Soms zeggen we: we willen het heel graag, maar we hebben de expertise niet of de ruimte is niet passend. De vraag die ik mezelf altijd stel: kan iemand écht floreren op onze groepen of locaties? Als we alles moeten aanpassen op die ene persoon, doen we de anderen weer tekort.’
Trots
Tamara voelt zich regelmatig gloeien van trots. ‘Als ik bijvoorbeeld op een bso kom en ik zie een kind met een extra zorgvraag samen spelen met andere kinderen en zelfs speelafspraakjes maken. Dát is waar we het voor doen. En laatst werd ik gebeld door een andere organisatie: ‘ik ben nu twee keer langs jullie locaties gereden en er wordt zo liefdevol begeleid, kunnen we eens met elkaar het gesprek aangaan?’ Dat is mooi om te horen. We worden best vaak als voorbeeld genoemd en natuurlijk maakt me dat trots. We willen uiteindelijk dat inclusie iedereen iets oplevert.’





